Testament van een student
Chanson
Texte: Maurits Boucquey v/o Radman
Mélodie: Jef Keurvels, Emiel Hullebroeck
- In het diepste mijner schoven,
Vond ik laatst het testament
Van een jongen, die te Loven
Lange jaren bleef student:
“Gij die hier na mij zult leven,
- Klonk het, - ’k heb op dit papier
U mijn laatsten wil geschreven,
Vóór mijn laatste pinte bier”.
- Refrain::
- Refrain::
- “Maak lawijd gelijk de donder,
- Leuven ruste nooit in vree,
- :|Keer ze daaglijks ’t bovenste onder
- D’oude Petermannenstee!” |: bis
- “Maak lawijd gelijk de donder,
- “’k Laat u op mijn oude kamer,
Neen, te Leuven zegt men “kot”,
Enen stok gelijk ’nen hamer
Hier en daar van ’t vallen bot.
Hij en heeft in geen gevaren
Ooit zijns meesters hand verraân;
Mocht hij u ook lange jaren,
Kloek en trouw ter zijde staan”.
- “’k Laat u nog hetgeen me op aarde
’t Kostbaarste en het liefste was:
Mijne muts die ’t al vervaarde,
En mijn vreugdig pintenglas.
Trek die muts u over de oren,
Draai uw knevels in den wind,
En gaat u in ’t bier versmoren,
Bier uit mijne dekselpint!”
- "Zo geraakt ge aan de oude dagen
Zonder enen enk’len traan;
En vangt dan de wijze, al klagen,
Bij u jeremiaden aan,
Als hij spreekt van brassig leven
Of van schonen tijd verspeeld,
Antwoord: ’k ben er lang gebleven,
Maar ik heb me er nooit verveeld!”
Infos supplémentaires
Cette chanson a été écrite par Maurits Boucquey v/o Radman, un étudiant en droit. Puisque la chanson a été incluse en 1899 dans le Chansonnier estudiantin de Karel Heynderickx, et puisqu'il a également écrit la chanson Jan Rolder en 1897 sous le même pseudonyme estudiantin, nous pouvons supposer qu'il a également écrit cette chanson vers 1897. Le texte est apparu pour la première fois dans Ons Leven.
La mélodie originale est de Jef Keurvels. La mélodie telle que nous la connaissons aujourd'hui a été retravaillée plus tard par Emiel Hullebroeck.
La chanson raconte l'histoire d'un étudiant de première année qui arrive au kot et trouve une lettre de son prédécesseur, dans laquelle il lui laisse ses biens d'étudiant par testament. Il s'agit d'un bâton, d'un chapeau et d'une chope à couvercle. Dans les années où Radman a étudié, les étudiants avaient l'habitude de porter un lourd bâton de marche, souvent avec une extrémité bulbeuse. Ils s'en protégeaient et l'utilisaient comme arme lors d'émeutes avec d'autres étudiants.
La "Petermannenstee" est Louvain, dont les habitants étaient appelés petermannen ; en référence à Saint Pierre qui est le saint patron de la ville.
Enregistrements
Sources
- Goeyse, Edmond de, O Vrij-Studentenheerlijkheid, Historisch-studentikoze schetsen, Universitaire Pers Leuven, Belgium, Leuven, 1987.
