Alouette
.jpg)
.jpg)
Lied
- Alouette, gentille alouette,
Alouette, je te plumerai.
Je te plumerai la tête
Je te plumerai la tête
et la tête (bis) O
Alouette, gentile alouette,
Alouette, je te plumerai.
- Alouette, gentille alouette,
Alouette, je te plumerai.
Je te plumerai le bec,
Je te plumerai le bec.
et le bec (bis) et la tête (bis) O
Alouette, gentile alouette,
Alouette, je te plumerai.
- ...le nez... et le bec... et la tête
- ...le dos... et le nez... etc...
- ...les pattes... et le dos... etc...
- ...le cou... et les pattes... etc...
Aanvullende info
"Alouette" is een populair Franstalig kinderliedje, waarvan algemeen wordt aangenomen dat het gaat over het plukken van de veren van een leeuwerik. Hoewel het in het Frans is, is het zeer bekend bij sprekers van andere talen; in dit opzicht is het vergelijkbaar met "Frère Jacques".
Veel Amerikaanse mariniers en andere geallieerde soldaten leerden het liedje toen ze tijdens de Eerste Wereldoorlog in Frankrijk dienden en namen het mee naar huis om het door te geven aan hun kinderen en kleinkinderen.
De oorsprong van het liedje is onzeker, maar de meest populaire theorie is dat het Frans-Canadees is. Het werd voor het eerst gepubliceerd in A Pocket Song Book for the Use of Students and Graduates of McGill College (Montreal, 1879). De Canadese folklorist Marius Barbeau was van mening dat het lied afkomstig was uit Frankrijk, hoewel het eerste gedrukte exemplaar in Frankrijk 14 jaar na de oorspronkelijke Canadese (McGill) publicatie verscheen.
De Canadese theorie is gebaseerd op de Franse bonthandel die meer dan 300 jaar actief was in Noord-Amerika. Kano's werden gebruikt om handelsgoederen te vervoeren in ruil voor pelzen via uitgestrekte handelsroutes die bestonden uit onderling verbonden meren, rivieren en oversteekplaatsen in het binnenland van het huidige Canada en de Verenigde Staten. De liederen van de Franse bonthandel werden aangepast om de beweging van de gelijktijdig neergelaten peddels te begeleiden. Het zingen hielp om de tijd te doden en maakte het werk lichter. Het is zelfs waarschijnlijk dat de "Montreal Agents and Wintering Partners" (de voorloper van de "North West Company of fur traders") op zoek gingen naar en de voorkeur gaven aan voyageurs die graag zongen en daar goed in waren. Zij geloofden dat zingen de voyageurs hielp om sneller en langer te peddelen. Franse kolonisten aten strandleeuweriken, die zij als een sportvogel beschouwden. "Alouette" vertelt de leeuwerik dat de zanger zijn kop, neus, ogen, vleugels en staart zal plukken.
"Alouette" is voor de wereld een symbool van Frans Canada geworden, een officieus nationaal lied. Vandaag de dag wordt het liedje gebruikt om Frans- en Engelstalige kinderen in Canada, en anderen die Frans leren over de hele wereld, de namen van lichaamsdelen te leren. De zangers wijzen op of raken het lichaamsdeel aan dat overeenkomt met het woord dat in het liedje wordt gezongen.
De etnomusicoloog Conrad LaForte wijst erop dat in het lied de leeuwerik (l'alouette) de vogel van de dageraad is, en dat het de eerste vogel is die 's morgens zingt, en daardoor geliefden wekt en hen uit elkaar doet gaan, en ook anderen wekt, iets wat niet altijd gewaardeerd wordt. In Franse liedjes heeft de leeuwerik ook de reputatie een roddelaar te zijn, een betweter, en kan men er niet op vertrouwen dat hij een boodschap overbrengt, want hij zal het iedereen vertellen; hij brengt ook slecht nieuws. De nachtegaal daarentegen, die in Europa de eerste vogel van de lente is, zingt de hele tijd vrolijk, tijdens de mooie seizoenen van lente en zomer. De nachtegaal (rossignol) brengt ook betrouwbare berichten en geeft raad, in het Latijn, een taal die geliefden begrijpen. LaForte legt uit dat dit een toespeling is op de Middeleeuwen, toen slechts weinigen nog Latijn verstonden. En dus, als de leeuwerik geliefden uit elkaar doet gaan of de slaapkop wakker maakt, zou dit verklaren waarom de zanger van "Alouette" hem op zoveel manieren wil plukken als hij hem kan vangen, want, zoals LaForte opmerkt, deze vogel is ook schichtig.
De leeuwerik werd in Europa gegeten, en als hij gegeten werd, stond hij bekend als een "mauviette", wat ook een term is voor een ziekelijk persoon.
